اگر اين روايت صحيح باشد كه من گمان نمىكنم از واقعيت به دور باشد ، به‌معناى اين است كه عده زيادى از فرزندان و ياران امام على ( ع ) ، در مراسم تشييع ايشان ، شركت داشته‌اند . شايد علت اين استنباط ، آن است كه غيرممكن بود خانه امام على ( ع ) در آن شب تيره و تار ، از ياران خاص حضرت ( ع ) خالى مانده باشد . به نظرم ، اين روايت علامه مجلسى ، نزديك‌ترين روايت به منطق و درستى ، بين روايت‌هاى مربوط به مخفى نگه داشتن مكان قبر مطهر امام على ( ع ) از نگاه مردم است ؛ به‌گونه‌اى كه كندن چاله‌هايى در كاخ الاماره ، ثويه ، كناسه ، مسجد ، رحبه ، منزل جعدة بن هبيره و ديگر اماكن و نيز آماده كردن يك تابوت روى شترى كه بوى كافور از آن به مشام مىرسد و فرستادن آن به مدينه يا قراردادن تابوت ديگرى روى يك قاطر و فرستادن آن به‌سوى حيره ، درخور تأمل و بررسى است ؛ همچنان‌كه مىتواند تصورات بىاساس را به وجود بياورد ؛ همان‌گونه كه راوى آن معتقد است ؛ چراكه اين رفتارها ، موجب هرج‌ومرج و طرح سؤالات بسيارى مىگردد ؛ به‌ويژه آنكه متوفى ، يك شخصيت معمولى و بىاهميت نيست تا اين‌گونه رفتارها ، مردم را فريب بدهد . بديهى است كه اين موضوع ، از ديد اهل بيت امام على ( ع ) مخفى نمىماند . به همين دليل ، بايد نقشه‌اى ساده و مناسب براى اين مسئله وجود داشته باشد كه هيچ‌گونه شبهه و ترديدى را به وجود نياورد . اين نقشه عبارت است از اينكه اهل بيت امام على ( ع ) ، شبانه كه همه خواب هستند ، به‌سمت مكان مورد نظر براى به خاك سپردن پيكر پاك ايشان حركت كنند و پس از دفن ايشان ( ع ) ، به خانه بازگردند . آن‌گاه تابوتى را از خانه امام على ( ع ) بيرون بياورند و امام حسن ( ع ) ، اهل بيت آن حضرت ( ع ) و مردم كوفه بر آن نماز بخوانند . سپس بعد از تشييع ، روى شترى گذاشته شود و همراه تعدادى از ياران خاص امام على ( ع ) به‌سمت مدينه به حركت درآيد . چنين نقشه‌اى نه شك‌برانگيز